امروز در لابلای مشغله های بی شمار فرصت کوتاهی یافتم یادداشتی کوچک بنویسم .

با کم شدن شدت کرونا از اول ابان نمایشگاه کارهای دخترکان را برگزار کردیم. طی دو روز گذشته استقبال بینظیر بود انگار که همه یه جورایی تشنه دیدار هم و دلجویی دوری این دوسال گذشته بودند.

مکان نمایشگاه فضای نیمه باز هست و نسبتاً بزرگ.

قرارهای دوستانه ای که گذاشته شد و تجدید دیدارها و ...... نهایتاً قدر لحظه های زندگی را دانستن!

 

زندگی فرصت کوتاهی است حیف این فرصت کوتاه که با کینه و بغض بگذرد.